Ir al contenido principal

Aos nosos seguidores....

Dende o 23 de marzo Tudensia, neste período de confinamento pola pandemia do Covid19, ven publicando practicamente unha entrada diaria dedicada aos seguidores desta sinxela bitácora sobre Tui e os tudenses. Unha cita só interrompida polo descanso semanal, a Semana Santa e recentes circunstancias persoais que impediron cumprir co compromiso adquirido de acompañar cos artigos deste blog este tempo de obrigado confinamento.


 En: Historical, Military, and Picturesque Observations on Portugal / George Landmann, London, 1818

Agora ao iniciarse este luns, 11 de maio, unha primeira fase da chamada “desescalada” e ir recuperando paseniñamente unha relativa normalidade nas nosas vidas (me parece que máis como unha aspiración que unha realidade, que, por mágoa, aínda tardará) recuperamos tamén neste blog un ritmo máis pausado nas nosas entregas.

Neste tempo de confinamento foron un total de 39 entradas publicadas, dende o 23 de marzo pasado, con máis de 5.200 consultas ao blog ao longo deste tempo. Espero que dende Tudensia teñamos contribuído a facer un pouquiño máis levadío este confinamento nos nosos domicilios e proporcionásemos o achegamento a aspectos pouco coñecidos ou divulgados da historia e da vida tudense ao longo dos tempos.

Vaia pois a gratitude a todos os que consultaron o noso blog neste período dende Tui e dende tantos outros lugares, xunto, como non pode ser doutro xeito, a nosa lembranza a todas as vítimas do Covid19 e os seus familiares e amigos, a nosa homenaxe a todos os que dende o seu ámbito profesional ou de traballo contribuíron, e seguen contribuíndo tantas veces con risco persoal, a superar esta pandemia e o recoñecemento a toda a cidadanía, pois neste tempo tan difícil que nos tocou vivir a sociedade foi quen de saber agromar o mellor de si mesma cunha lección de solidariedade, de unidade e de cooperación.

Unha lembranza tamén aos nosos irmáns miñotos de Valença que comparten tamén con nós este momento tan dramático.

Remato copiando un fermosísimo poema dun gran poeta portugués, Miguel Torga (Trás-os-Monte, 1907 – Coimbra, 1995), unha das máis grandes e universais figuras da literatura portuguesa do século XX. Algunha vez definiuse como “un portugués hispánico”. Adolfo Correia Rocha, seu verdadeiro nome, era tamén un escritor da fronteira; da fronteira con Galicia, o seu berce, S. Martinho da Anta está a poucos quilómetros da Baixa Limia galega, e das fronteiras literarias, “Orfeo rebelde, insumiso e intransixente ante todas as formas de reximentación" que dixo del o poeta e político Manuel Alegre. O noso autor dicía que escolleu o seu pseudónimo en homenaxe a dous Miguel: Cervantes e Unamuno, e á torga, “unha planta trasmontana, un breixo do campo, con raíces que se agarran á terra metidas entre as rochas, como eu”.

Miguel Torga ten un fermosísimo poema titulado “Fronteira” que fala tamén da forza que nos une a todos máis aló das fronteiras políticas, administrativas, sociais, persoais e que me resulta idóneo para rematar esta liñas de gratitude a todos os seguidores de Tudensia, tamén xentes de fronteira:

 

Fronteira

De um lado terra, doutro lado terra;

De um lado gente; doutro lado gente;

Lados e filhos desta mesma serra,

O mesmo céu os olha e os consente.

O mesmo beijo aqui; o mesmo beijo além;

Uivos iguais de cao ou de alcateia.

E a mesma lúa lírica que vem

Corar meadas de uma velha teia.

Mas uma força que não tem razão,

Que não tem olhos, que não tem sentido,

Passa e reparte o coração

Do mais pequeno tojo adormecido.


Comentarios

Entradas populares de este blog

Nova desidia co patrimonio tudense: Os materiais históricos do Viveiro Forestal de Areas son retirados do noso municipio

A través da prensa teño seguido, nos últimos anos, o litixio xudicial emprendido pola Comunidade de Montes en Man Común de Areas para a recuperación da titularidade do monte “Seixos Albos” quen ten desembocado nunha sentenza que anula a cesión realizada no ano 1926 polo Concello de Tui ao Estado desde monte para o funcionamento do Viveiro Forestal de Areas.


Aínda que o viveiro, promovido polo enxeñeiro tudense Rafael Areses Vidal, estaba xa en funcionamento dende o ano 1906, será o 16 de maio de 1926 cando o Pleno da Corporación Municipal acorde á cesión ao Estado destes terreos teniendo en cuenta la grandisima importancia que para la región gallega y, especialmente, para este municipio, tiene la conservación y mejora de dicho vivero, a propuesta del Sr. Alcalde, se acuerda por unanimidad, prestar mayor el apoyo para que el Vivero de Areas alcance el grado de desarrollo que exigue el cultivo del arbol y la repoblación de los montes. (...) acuerda además, ya que su situacion económica n…

As feiras e os mercados de Tui, unha continuidade de máis 750 e 387 anos respectivamente

A función comercial da cidade de Tui é unha das súas principais características ao longo dos sécuos e a expresión máis sinalada da súa base económica, aínda na actualidade.

A documentación medieval ofrece noticias diversas que inciden nesta dedicación da cidade ao comercio. Xa no ano 1125 a infanta Dona Tereixa de Portugal concédelle á sede tudense o monopolio do tráfico de barcos no porto da cidade. O apoio rexio a esta dinámica comercial queda ratificado pola concesión do Emperador, Alfonso VIII, en 1142 do portádego (imposto que se cobrabapor entrar na cidade para vender ou transitar mercancías) á catedral tudense. Testemuños da actividade de intercambios comerciais, tanto por vía fluvial como terrestre, que protagonizaba a cidade. Aínda que a documentación non cita expresamente a celebración dunha feira en Tui, haberá que agardar máis dun século, resulta verosímil que este acontecemento comercial existise como lugar privilexiado do comercio.
Posteriormente, en 1170, Fernando II aten…

Mulleres tudenses

A historia é unha disciplina que evoluciona na súa concepción e na súa análise do pasado, pois os historiadores analizando os feitos ofrecemos unha visión do pasado, das sociedades pretéritas e das súas dinámicas. Pero esta visión responde basicamente aos requirimentos do presente, ás necesidades e reflexións que xorden no tempo actual. Así dunha historia baseada nos grandes feitos políticos do pasado, temos evolucionado a unha análise das estruturas sociais e económicas que condicionan e determinan os acontecementos e a evolución da sociedade. Hai varias décadas a historia centrouse na análise das mentalidades, da vida cotiá, da historia dos sen historia, dos que non figuran nas crónicas nin nos relatos do pasado e en esporádicas ocasións aparecen nalgún documento que teña chegado aos nosos días.

En paralelo ao proceso social que vivimos na actualidade de reivindicación do papel da muller na sociedade, dos procesos de igualdade en todos os ámbitos, dunha lectura feminina, e ás veces f…