Ir al contenido principal

As cidades fortificadas da fronteira hispano-lusa buscan presentar a súa candidatura á Patrimonio da Humanidade


Informa hoxe “La Voz de Galicia” que cinco municipios portugueses Valença, Almeida, Marvâo, Estremoz e Elvas teñen logrado o apoio do goberno portugués para presentar unha candidatura das fortalezas abaluartadas da fronteira hispano-lusa a patrimonio da humanidade e que queren incluir a outros enclaves españoles, especialmente a Tui, nesta candidatura. Así está previsto presentar no cumio ministerial de España e Portugal no vindeiro outono esta proposta que ten de ser presentada polos gobernos do Estado diante da Unesco.
A noticia podese consultar en:
http://www.lavozdegalicia.es/ocioycultura/2009/05/26/0003_7742155.htm
Fica moito por coñecer respecto desta proposta, mesmo a que categoria pretenden optar, as condiciós requeridas, etc. Pero certamente é unha feliz iniciativa que suscita interese e esperanza. Xa falaremos de vagar sobre este tema cando vaiamos coñecendo o seu contido.

Polo de agora como na edición dixital de “La Voz de Galicia” non aparece publicado, reproduzco de seguido o artigo de opinión da miña autoria que publica hoxe “La Voz” ao lado da noticia desta candidatura.

Ponte entre Galicia e Portugal

A candidatura do entramado fronteirizo de España e Portugal a Patrimonio da Humanidade é unha excelente noticia para Tui e Valença. Cabe lembrar hoxe que ambas cidades coa súa proposta de declaración conxunta, de hai máis dunha década, abriron un camiño que hoxe cubre unha nova etapa abranguendo, agora, a toda a raia peninsular.
Tui neste tema ocupa unha posición emblemática pois foi nesta cidade onde a “independencia” portuguesa foi confirmada no “Pacto de Tui” (1137) co conseguinte establecemento da fronteira. Pero tamén foi Tui quen primeiro acolleu unha ponte (metálica, neste caso), en 1886, para superar esta fronteira. Tui conserva, na actualidade, a única muralla medieval desta raia fronteriza galega e boa parte do entramado da fortaleza de época moderna. Para Tui esta candidatura impulsa a sua vocación de “ponte” entre Galicia e Portugal, consustancial a súa propia identidade e unha oportunidade de desenvolvemento. É unha ocasión óptima para afondar na protección e valorización do se conxunto monumental, xurdido, en boa medida, como froito desta condición fronteiriza. Confiemos que nesta nova “empresa”, a nosa cidade e as nosas autoridades poidan participar intensamente e non asistamos como convidados de pedra, como sucedeu, por exemplo, no caso do programa “Fortrans”, impulsado pola Consellería de Cultura, que non realizou ningunha intervención no patrimonio militar tudense e mesmo escolleu como lugar para a creación do “Centro de interpretación das fortalezas do Baixo Miño” ao Castelo de Santa Cruz, na vila da Guarda, cando históricamente foi a cidade de Tui o núcleo rector deste entramado defensivo de fortalezas, alterando a realidade histórica. Noraboa pois á nosa cidade por esta candidatura pero que, ao tempo, urxe con máis forza a que Tui impulse unha actividade de conservación e posta en valor do seu patrimonio para non ficar alleo a esta nova oportunidade que se abre. O patrimonio cultural tudense é a nosa gran opción de desenvolvemento e progreso; propostas como esta candidatura nos apremian a pular, con decisión, polo noso patrimonio.
Rafael Sánchez Bargiela

Comentarios

Entradas populares de este blog

A lenda do túnel baixo o MIño

As lendas ou narracións populares, transmitidas oralmente, relatan xeralmente acontecementos ficticios que se teñen por reais, en moitas ocasións mesturados con feitos históricos. Pola súa capacidade de evocación, pola súa transmisión xeracional as lendas conforman un acervo do que chamamos patrimonio inmaterial que cómpre recoller e preservar. Na nosa cidade conservamos varias lendas vencelladas ao caracter histórico da nosa localidade, ao seu caracter fronteirizo e consecuentemente a súa fortificación fronte aos posibles invasores. A máis asentada no imaxinario colectivo tudense é a relativa ao “túnel” que comunica Tui coa outra beira do Miño, coas terras de Valença. Resulta moi significativa esta lenda pois testemuña como na mentalidade dos tudenses a fronteira e a súa condición de limite, de aillamento fronte ao estranxeiro era superada polas nosas xentes que a través do túnel escapaban destas “imposicións” e mantiñan a comunicación coas terras irmáns que as estructuras políticas t…

A Semana Santa tudense e as súas posibilidades

Xa na noite do Venres Santo xorde de novo unha reflexión sobre a Semana Santa tudense, pois quizais na nosa cidade non chegamos albiscar as súas potencialidades como elemento que forma parte do noso acervo patrimonial que temos a responsabilidade de conservar, sen privala da súa dimensión relixiosa, e dende esta valorización é tamén un posible recurso turístico para Tui, pois poucos lugares de Galicia teñen unha riqueza similar nestas xornadas.


Neste mesmo blogue temos sinalado que inmediata celebración das festas patronais de San Telmo distorsiona a visión destas xornadas de celebración do misterio pascual de Xesús, configuradas como un preludio das festas e, consecuentemente, infravaloradas non xa na súa dimensión espiritual senón na súa significación cultural. Cómpre valorizar as actividades litúrxicas ou para-litúrxicas destas datas, pois, independentemente da súa significación relixiosa ou espiritual, conservan requintadas expresións da nosa historia colectiva da que somos custodi…

Cristobal Colón Fonterosa e Tui

Ás veces un rato de navegación pola rede na procura dalgún dato nos conduce a outra liña de investigación ou coñecemento inesperado. Rebuscando nos primeiros números da revista gráfica “Vida Gallega” que fundou en 1909 o xornalista Jaime Solá, e que con diversos avatares chegou ata o ano 1963, demos cun artigo sobre Celso García de la Riega e a súa teoría sobre o Colón galego.

García de la Riega (1844-1914) é un funcionario, deputado, xornalista e investigador pontevedrés, pero sobre todo é coñecido por ser o inicador e impulsor da teoría da orixe galega de Cristobal Colón, sendo o primeiro en atacar a teoría xenovesa nunha conferencia realizada en Madrid en 1898 a petición da Sociedad Geográfica de Madrid. Cristobal Colón e a súa biografia estiveron sempre rodeadas de incognitas e dúbidas, mesmo antes da súa morte. A súa personalidade e os pleitos que emprendeu el mesmo ou os seus herdeiros pola sucesión do seu morgado non fixeron máis que contribuír a este afastamento que explica, en…