Ir al contenido principal

Os inicios da Banda de Música de Tui (I)

Banda de Música de Tui, 1919  Foto do arquivo do Museo Diocesano de Tui

A música sempre estivo presente na historia da nosa cidade ao través principalmente da capela da Catedral que, co seu mestre ao frente, animaba as celebracións litúrxicas e era, ao tempo, unha escola ricaz de aprendizaje de numerosos mozos tudenses.
Xa que logo é comprensible que existisen xa no século XIX diversas agrupacións musicais ou bandas de música de afeccionados que participasen nas celebracións festivas da nosa cidade e animasen as festas das sociedades recreativas de Tui. Así coñecemos que dende mediados de século existía unha banda promovida pola Beneficencia da cidade, que desaparece nos últimos anos da década de 1870.
En torno ao ano 1880 o Concello tudense, presidido daquela por Hipólito Padín, na sua sesión ordinariua de 24 de febreiro acorda que “teniendo en cuenta la necesidad que se hace sentir de una banda de música en la población, ya que dejó de existir la que había de aficionados, y con el fin de evitar los cuantiosos gastos que demanda, buscándola fuera del distrito para las funciones que están a cargo de la municipalidad, por unanimidad se acordó aceptar en principio la creación de una banda municipal, comisionándose a los señores Presidente, Martínez, Curty y Perez-Cividanes para estudiar y proponer las bases sobre que aquella ha de girar”.
Como o tema resultaba apremiante na sesión do 13 de maio o Alcalde presenta unha proposta para consignar no “presupuesto próximo la cantidad de 1500 pesetas para la adquisición de instrumentos, que sin perder el carácter de propiedad del Municipio podrían entregarse a jóvenes que se someterían a un director al efecto nombrado, dotando este con la módica retribución de una peseta diaria con lo cual además de  la economía que el Ayuntamiento obtendría se consigue dar educación a los niños de Beneficiencia y otros de clases menesterosas de la población”. Os concelleiros aceptan a proposta presidencial e designan unha comisión integrada polos señores Morais e Pérez Cividanes para a redacción do regulamento da banda de música municipal. Bases presentadas ao Pleno do 15 de xuño onde se someten a información dos concelleiros.
A aprobación definitiva chegará o 29 de xuño de 1880, cunha única modificación “de que el importe de los instrumentos que se entreguen ha de descontarse por los interesados por cuenta de los productos de las funciones a cuyo efecto éstos serán depositados en poder de la Comisión, quien hará trimestralmente la liquidación, distribución y deduciones de acuerdo con el director”. As importantes dificultades económicas que padecía o Concello tudense por aqueles anos pasan factura nas decisións dos responsables municipais.
 “En seguida se procedió al nombramiento de la persona que ha desempeñar este cargo (dirección) y por unanimidad fue elegido D. Severiano Castillo de esta ciudad”. Contrato que demorou algún tempo en formalizarse, pois na sesión plenaria do 22 de setembro se urxe a súa contratación.
O señor Castillo xa debia realizar funcións similares noutras agrupacións musicais pois na sesión plenaria do 15 de agosto, apróbase o pago de “sesenta pesetas a Severiano Castillo por la orquesta con que fue obsequiado a su llegada el Senador Sr. Cuenca”, don Lourenzo quen tanto traballou pola construcción da ponte internacional e que dalle nome oficial á popular “Rúa de Abaixo”.


Publicado parcialmente en “Faro de Vigo”  13 de outubro de 2006

Comentarios

  1. La fecha de la foto no es 1919 si no 1929 y el que sale a la derecha del bombo según miras la foto es mi abuelo Jose Vaz Lopez nacido en 1913 osea que en la foto tiene 16 años

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

Cristobal Colón Fonterosa e Tui

Ás veces un rato de navegación pola rede na procura dalgún dato nos conduce a outra liña de investigación ou coñecemento inesperado. Rebuscando nos primeiros números da revista gráfica “Vida Gallega” que fundou en 1909 o xornalista Jaime Solá, e que con diversos avatares chegou ata o ano 1963, demos cun artigo sobre Celso García de la Riega e a súa teoría sobre o Colón galego.

García de la Riega (1844-1914) é un funcionario, deputado, xornalista e investigador pontevedrés, pero sobre todo é coñecido por ser o inicador e impulsor da teoría da orixe galega de Cristobal Colón, sendo o primeiro en atacar a teoría xenovesa nunha conferencia realizada en Madrid en 1898 a petición da Sociedad Geográfica de Madrid. Cristobal Colón e a súa biografia estiveron sempre rodeadas de incognitas e dúbidas, mesmo antes da súa morte. A súa personalidade e os pleitos que emprendeu el mesmo ou os seus herdeiros pola sucesión do seu morgado non fixeron máis que contribuír a este afastamento que explica, en…

Manuel Fernández-Valdés Costas, cronista oficial de Tui

Manuel Fernández Costas (Tui, 1887-1962) reclama una biografía que nos achegue a súa importancia e significación. Trátase dun dos principais investigadores da historia tudense e tamén, curiosamente, dos mais esquecidos na actualidade. Neste blog temos recollido en diversas oportunidades referencias á súa actividade e, incluso, algún dos seus artigos xornalísticos.

No volume III da revista “Tuy. Museo y Archivo Histórico Diocesano” (1980) o seu fillo Eloy publica un moi breve apunte biográfico do seu pai xunto a unha moi interesante achega das súas publicacións, especialmente en xornais e revistas, pois en formato libro unicamente saíron dos prelo dúas obras da súa autoría. Unha de carácter profesional (foi funcionario do Corpo Pericial de Aduanas) titulada “Arbitrios, impuestos y recargos que liquidan las aduanas en la importación y exportación de mercancias” (Madrid, Editorial Plutarco, 1948) e outra sobre historia tudense e que recolle e amplía unha serie de artigos publicados no “Fa…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …