Ir al contenido principal

Centro de Interpretación "Tui, porta do camiño portugués"








Onte foi presentado aos medios de comunicación o Centro de Interpretación “Tui, porta do camiño portugués” que o Concello de Tui ten instalado no antigo edifício do convento de San Domingos, para promover o coñecemento deste itinerário xacobeo e a súa valorización. Este novo equipamento enriquece a oferta cultural da nosa cidade.

Damos noticia en “Tudensia” desta apertura echagando unhas imaxes do mesmo e copia da nota de prensa enviada pólo Concello de Tui sobre este centro.


O ANTIGO CONVENTO DE SAN DOMINGOS ACOLLE O “CENTRO DE INTERPRETACIÓN, TUI PORTA DO CAMIÑO PORTUGUÉS A SANTIAGO”


A Concelleria de Cultura do Concello de Tui presentou a instalación no antigo convento de San Domingos do centro de interpretación “Tui, porta do camiño portugúes a Santiago” coa finalidade de promover entre peregrinos, visitantes e os propios veciños de Tui o coñecemento da historia e do patrimonio vencellado na nosa cidade oa camiño de peregrinación a Compostela.

Neste mañán do mércores 9 de xuño o concelleiro de cultura presentou aos medios de comunicación este novo equipamento promovido polo Concello de Tui para remarcar a condición da nosa cidade como a histórica porta de entrada do camiño portugués en Galicia ao abeiro da celebración do Ano Santo Compostelano.

Nestre centro os visitantes poden coñecer, mediante diversos paneis informativos en varios idiomas, os diversos aspectos que, dende os inicios do fenómeno das peregrinacións xacobeas, ligaron á cidade de Tui a este camiño de Santiago. Así existe información sobre: O hospital para peregrinos, o culto xacobeo na catedral tudense, os máis egrexios peregrinos cuxo paso está documentado na cidade, e os principais enclaves do camiño portugués ao seu paso polo concello de Tui. Completa os equiopamentos deste centro de interpretación unha instalación de caixas de luz que abrangue o percorrido do camiño portugués dende Valença do Minho ata Santiago de Compostela con imaxes de gran formato sobre os principais enclaves; os visitantes poden contemplar unha espectacular maqueta do conxunto histórico tudense, da autoria de José Martínez Clotet e cedido por D. Alejandro Pardo, así como unha imaxe de San Roque cos atrabutos de peregrinos, e outros obxectos vencellados ao fenómeno xacobeo na nosa cidade.

Moisés Rodríguez Pérez, concelleiro de cultura de Tui, comentou no decurso desta presentación, que este Centro de Interpretación “Tui, porta do camiño portugués” é unha aposta do Concello tudense pola posta en valor do camiño de Santiago ao seu paso por Tui e pola divulgación desta ruta de peregrinación. Tui foi históricamente o lugar de Galicia onde confluian os diversos roteiros do camiño portugués, que cruzaban o Miño entre as localidades de Valença e Tui, como queda acreditado na documentación histórica conservada pois só excpecionalmente había peregrinos que non percorrian esta ruta e optaban por outras alternativas.

Hoxe compre reivindicar este caracter histórico do camiño portugués como o principal valor deste ruta xacobea, recoñecida como itinerario cultural europeo dende 1987, pois garante a autencidade deste roteiro percorrido ao longo dos séculos por numerosos peregrinos de innumerables paises. É este caracter histórico do camiño portugués ao seu paso por Tui unha das principais reivindicacións do concello tudense e o principal reclamo que a nosa cidade pode ofrecer a peregrinos e visitantes.

A apertura deste centro, xunto co inmediato inicio do acondicionamento do resto do edificio como albergue provisional para este ano santo, a edición de folletos informativos en varios idiomas, a creación dun perfil en facebook que se achega xa os 2.200 siareiros, etc son algunhas das medidas abordadas dende o Concello tudense para a promoción deste camiño portugués. Amosaba o concellerio tamén a súa satisfacción polo incremento constante que se experimenta no número de peregrinos que pasan por Tui ou inician na nosa cidade o camiño de Santiago.

Comentarios

Entradas populares de este blog

A lenda do túnel baixo o MIño

As lendas ou narracións populares, transmitidas oralmente, relatan xeralmente acontecementos ficticios que se teñen por reais, en moitas ocasións mesturados con feitos históricos. Pola súa capacidade de evocación, pola súa transmisión xeracional as lendas conforman un acervo do que chamamos patrimonio inmaterial que cómpre recoller e preservar. Na nosa cidade conservamos varias lendas vencelladas ao caracter histórico da nosa localidade, ao seu caracter fronteirizo e consecuentemente a súa fortificación fronte aos posibles invasores. A máis asentada no imaxinario colectivo tudense é a relativa ao “túnel” que comunica Tui coa outra beira do Miño, coas terras de Valença. Resulta moi significativa esta lenda pois testemuña como na mentalidade dos tudenses a fronteira e a súa condición de limite, de aillamento fronte ao estranxeiro era superada polas nosas xentes que a través do túnel escapaban destas “imposicións” e mantiñan a comunicación coas terras irmáns que as estructuras políticas t…

A Semana Santa tudense e as súas posibilidades

Xa na noite do Venres Santo xorde de novo unha reflexión sobre a Semana Santa tudense, pois quizais na nosa cidade non chegamos albiscar as súas potencialidades como elemento que forma parte do noso acervo patrimonial que temos a responsabilidade de conservar, sen privala da súa dimensión relixiosa, e dende esta valorización é tamén un posible recurso turístico para Tui, pois poucos lugares de Galicia teñen unha riqueza similar nestas xornadas.


Neste mesmo blogue temos sinalado que inmediata celebración das festas patronais de San Telmo distorsiona a visión destas xornadas de celebración do misterio pascual de Xesús, configuradas como un preludio das festas e, consecuentemente, infravaloradas non xa na súa dimensión espiritual senón na súa significación cultural. Cómpre valorizar as actividades litúrxicas ou para-litúrxicas destas datas, pois, independentemente da súa significación relixiosa ou espiritual, conservan requintadas expresións da nosa historia colectiva da que somos custodi…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …