Ir al contenido principal

Centenario das RR. Doroteas en Tui, carta ao director de Mª D. Martínez Gamallo

Conmemoramos nestes días o centenario da chegada á cidade de Tui de dúas congreción relixiosas que fuxindo da persecución relixiosa existente en Portugal logo da proclamación da República –en outubro de 1910- que supuxo, entre ourras medidas, a disolución de todas as ordenes relixiosas e a súa expulsión do país.

Consecuentemente a situación fronteiriza e episcopal de Tui converterón a nosa localidade en lugar de acollida para varias destas congregacións que estableceron en Tui un lugar de reunión para os seus relixiosos portugueses agardando á beira da fronteira o retorno ao seu país.

O 1 de xaneiro de 1911 chegaron a Tui as Monxas Franciscanas “Hospitaleiras” e viente días despois as relixiosas de Santa Dorotea. Ambas continuan aínda establecidas en Tui e integradas na vida da nosa cidade.

María Dolores Martinez Gamallo, compañeira no arquivo municipl de Tui, publica onte sábado 19 de febreiro nas “Cartas ao director” de "Faro de Vigo" unhas liñas en lembranza da presenza das Doroteas en Tui que polo seu interese reproducimos, sumándonos ao recoñecento ao labor exercido por esta congregación entre as xentes de Tui. Axiña publicaremos en “Tudensia” un post dedicado á presenza das “Hospitaleiras” na nosa cidade, tamén de especial significado.

Hace un siglo que llegaron a Tui las RR. de Santa Dorotea

M.ª Dolores Martínez Gamallo

19 de febrero de 2011

Con la revolución de 1910, el gobierno portugués decretó la expulsión de las Órdenes Religiosas. Las M.M. Doroteas, tras la dispersión se asentaron en Tui.
El 21 de enero de 1911 llegaron a nuestra ciudad las 4 primeras religiosas que se hospedaron durante 8 días en el Hotel Moderno, mientras buscaban casa para vivir en comunidad. Esta primera casa estuvo en la Porta da Pía, que pronto les resultó pequeña y pasaron a la calle Ordóñez n.º 21, fundando el Colegio de la S. Familia, de clases de primaria, el 1 de marzo de 1911.
El 9 de junio de 1911 se abre otra en la calle Cuenca nº 79. Como todavía siguen quedando madres en Portugal, establecen una nueva comunidad en la calle Colón nº 8.
El 15 de agosto de 1912 se funda un externado para niñas españolas en la calle Seijas nº 21.
Al mismo tiempo, un número de 80 novicias se establecían en lo que hoy es el cuartel de la guardia civil.
En 1925 compraron un terreno sobre el que se construyó el gran convento que hoy tenemos en la calle Martínez Padín nº 10. Las obras comenzaron el 2 de octubre de 1926 y finalizaron el 3 de abril de 1928, celebrándose con una gran fiesta.
En 1943 se pone en funcionamiento un colegio denominado S. Familia de las RR. de Santa Dorotea (Las Doroteas)
En este colegio de Enseñanza Primaria y Bachillerato se formaron varias generaciones de niñas y jóvenes, de las que tuve el honor de formar parte.
Al final el colegio no se pudo sostener por falta de personal y en 1990 cerró, como colegio, pero no como convento de religiosas.
Desde aquí, les doy las gracias por la labor tan extraordinaria que han hecho en este siglo de existencia en nuestra ciudad que, ahora, también es de ellas.

Como complemento á documentada achega de Maria Dolores Martínez Gamallo lembrar como o convento das Doroteas tudenses posúe unha especial relevancia e proxección pola residencia no mesmo entre 1926 e 1946 de Sor Lucía, a vidente de Fátima, que cando decide ingresar na vida relixiosa acode ao noviciado que as Doroteas procedentes de Portugal mantiñan en Tui, entrando no mesmo o 24 de outubro de 1925. En Tui continuará ata maio de 1946 cando retorna a Portugal, agás dúas estadias no Convento das Doroteas en Pontevedra en 1925/26 e 1934/37. No convento tudense Sor Lucía ten unha visión da “Santísima Trinidade” que completas as revelacións de Cova de Iria. A presenza da vidente neste lugar suscita grande interese entre os devotos de Fátima que concorren en importante número a visitar esta casa relixiosa tudense, inxerindo a Tui nun dos principais circuítos de turismo relixioso existentes na actualidade no noso ámbito xeográfico.

Comentarios

Entradas populares de este blog

Cristobal Colón Fonterosa e Tui

Ás veces un rato de navegación pola rede na procura dalgún dato nos conduce a outra liña de investigación ou coñecemento inesperado. Rebuscando nos primeiros números da revista gráfica “Vida Gallega” que fundou en 1909 o xornalista Jaime Solá, e que con diversos avatares chegou ata o ano 1963, demos cun artigo sobre Celso García de la Riega e a súa teoría sobre o Colón galego.

García de la Riega (1844-1914) é un funcionario, deputado, xornalista e investigador pontevedrés, pero sobre todo é coñecido por ser o inicador e impulsor da teoría da orixe galega de Cristobal Colón, sendo o primeiro en atacar a teoría xenovesa nunha conferencia realizada en Madrid en 1898 a petición da Sociedad Geográfica de Madrid. Cristobal Colón e a súa biografia estiveron sempre rodeadas de incognitas e dúbidas, mesmo antes da súa morte. A súa personalidade e os pleitos que emprendeu el mesmo ou os seus herdeiros pola sucesión do seu morgado non fixeron máis que contribuír a este afastamento que explica, en…

Manuel Fernández-Valdés Costas, cronista oficial de Tui

Manuel Fernández Costas (Tui, 1887-1962) reclama una biografía que nos achegue a súa importancia e significación. Trátase dun dos principais investigadores da historia tudense e tamén, curiosamente, dos mais esquecidos na actualidade. Neste blog temos recollido en diversas oportunidades referencias á súa actividade e, incluso, algún dos seus artigos xornalísticos.

No volume III da revista “Tuy. Museo y Archivo Histórico Diocesano” (1980) o seu fillo Eloy publica un moi breve apunte biográfico do seu pai xunto a unha moi interesante achega das súas publicacións, especialmente en xornais e revistas, pois en formato libro unicamente saíron dos prelo dúas obras da súa autoría. Unha de carácter profesional (foi funcionario do Corpo Pericial de Aduanas) titulada “Arbitrios, impuestos y recargos que liquidan las aduanas en la importación y exportación de mercancias” (Madrid, Editorial Plutarco, 1948) e outra sobre historia tudense e que recolle e amplía unha serie de artigos publicados no “Fa…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …