Ir al contenido principal

Gracias...


Cumprimos hoxe 31 de agosto dous anos de presenza na rede, dous anos de achegas diversas de “Tudensia” sobre a historia e a cultura vencelladas a Tui e ás súas xentes. É unha modesta achega, ata agora con 95 entradas ou “post”, realizadas con ilusión, aproveitando notas e papeis soltos, divulgando referencias doutros investigadores, aprendendo –paralelamente- a empregar os recursos técnicos dun blog.... coa pretensión de contribuír á divulgación da historia local dende un amplo concepto da mesma.
“Tudensia” tenta pois, dende a súa sinxeleza técnica e de recursos, ofrecer unha fiestra aberta ao coñecemento do noso pasado, do noso patrimonio; ás veces, incluso coa pretensión de abrir debates sobre temas ligados ao noso acervo histórico e cultural... dende o convencemento de que a tradición, a historia, que en Tui é un elemento substancial da identidade colectiva e da propia condición da nosa cidade, non é unha rémora, unha pesada carga que temos de soportar os habitantes de Tui que condiciona o noso desenvolvemento, senón a nosa principal riqueza.
Lía hai escasas datas que a etimoloxía de tradición ven de transmitir, de pasar a outros unha consigna, un sinal. Esto implica que se transmitimos algo, neste caso a nosa historia e cultura colectiva, é porque temos confianza no seu futuro, na súa validez... A tradición, a historia, é pois algo dinámico pois nela atopamos respostas aos retos colectivas da actualidade, na liña daquela vella expresión “historia magister vitae este”, e que por tanto renóvase constantemente pois precisamos novas respostas, novas alternativas, novos camiños....
Pero neste aniversario non pretendía disertar sobre obxectivos ou realizar xustificacións arredor dos contidos deste blog absolutamente personal. Hoxe os protagonistas teñen de ser os sempre anómimos lectores de “Tudensia”, especialmente é de xustiza un agradecemento aos nosos lectores, que ao longo destes dous anos teñen superado as quince mil visitas. Certamente o seu alento, os seus comentarios –tanto na rede como moitas outras veces personalmente-, as súas críticas, as súas correcións, as súas suxestións... son o mellor azo para continuar escribindo novas entradas en “Tudensia”.
Afirmabamos hai dous anos que “agardamos que neste novo Paseo da Corredoira virtual que queremos establecer podamos atoparnos moitos interesados pola nosa cidade para compartir as nosas inquedanzas”. Nesas andamos....
Gracias !!!!!

Comentarios

  1. Felicidades y ánimo con tus interesantes y documentados artículos. Te seguimos puntualmente. Un saludo.

    ResponderEliminar
  2. Parabéns neste segundo aniversario.
    RAF.

    ResponderEliminar
  3. Os meus máis afectuosos parabéns. Ánimo e adiante! Clodio González Pérez

    ResponderEliminar
  4. As grazas témolas que dartas nós, os e as tudenses, polo teu tempo, esforzo, capacidade didáctica e bo facer. Noraboa polo aniversario de Tudensia. Carme Verde

    ResponderEliminar
  5. Un labor tan interesante como instructivo. Parafraseando: Mil primaveras máis para Tudensia.
    Juan Miguel González

    ResponderEliminar
  6. J'ai appris des choses interessantes grace a vous, et vous m'avez aide a resoudre un probleme, merci.

    - Daniel

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

Cristobal Colón Fonterosa e Tui

Ás veces un rato de navegación pola rede na procura dalgún dato nos conduce a outra liña de investigación ou coñecemento inesperado. Rebuscando nos primeiros números da revista gráfica “Vida Gallega” que fundou en 1909 o xornalista Jaime Solá, e que con diversos avatares chegou ata o ano 1963, demos cun artigo sobre Celso García de la Riega e a súa teoría sobre o Colón galego.

García de la Riega (1844-1914) é un funcionario, deputado, xornalista e investigador pontevedrés, pero sobre todo é coñecido por ser o inicador e impulsor da teoría da orixe galega de Cristobal Colón, sendo o primeiro en atacar a teoría xenovesa nunha conferencia realizada en Madrid en 1898 a petición da Sociedad Geográfica de Madrid. Cristobal Colón e a súa biografia estiveron sempre rodeadas de incognitas e dúbidas, mesmo antes da súa morte. A súa personalidade e os pleitos que emprendeu el mesmo ou os seus herdeiros pola sucesión do seu morgado non fixeron máis que contribuír a este afastamento que explica, en…

Manuel Fernández-Valdés Costas, cronista oficial de Tui

Manuel Fernández Costas (Tui, 1887-1962) reclama una biografía que nos achegue a súa importancia e significación. Trátase dun dos principais investigadores da historia tudense e tamén, curiosamente, dos mais esquecidos na actualidade. Neste blog temos recollido en diversas oportunidades referencias á súa actividade e, incluso, algún dos seus artigos xornalísticos.

No volume III da revista “Tuy. Museo y Archivo Histórico Diocesano” (1980) o seu fillo Eloy publica un moi breve apunte biográfico do seu pai xunto a unha moi interesante achega das súas publicacións, especialmente en xornais e revistas, pois en formato libro unicamente saíron dos prelo dúas obras da súa autoría. Unha de carácter profesional (foi funcionario do Corpo Pericial de Aduanas) titulada “Arbitrios, impuestos y recargos que liquidan las aduanas en la importación y exportación de mercancias” (Madrid, Editorial Plutarco, 1948) e outra sobre historia tudense e que recolle e amplía unha serie de artigos publicados no “Fa…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …