Ir al contenido principal

Parlamentarios tudenses (XI): Alfonso Senra Fernández, deputado por Ordes

No ano 1916 accedeu ao Congreso dos Deputados outro tudense, Alfonso Senra Bernárdez, aínda que como representante do distrito de Ordes (A Coruña).

Alfonso Senra naceu en Tui o 7 de xuño de 1877, na casa da Corredoira onde estivo a imprenta e libreria Baquero. O seu pai foi interventor na Depositaria do distrito de Tui e logo conseguiu a praza de Xuíz Municipal en Vigo, deputado provincial por Ponteareas. A familia trasladouse ao pouco tempo de nacer Alfonso, á cidade de Vigo, onde o seu pai Ricardo Senra Fernández, ocupou diversos cargos na administración pública e mesmo a Alcaldía viguesa en dúas ocasións deixando boa sona coa súa xestión.


Tomado dun folleto sobre Alfonso Senra, 
editado polo Obradoiro de Historia de Ordes

Tras estudiar Dereito achegouse ao mundo do xornalismo dende o que accedeu á política. Na súa traxectoria, realizada tras o seu traslado a Madrid, cómpre salientar os seguintes cargos: Deputado por Ordes en 1918, 1919, 1920 e 1923, Tenente de Alcalde no Concello de Madrid, Deputado provincial por Madrid, polo distrito de Hospital-Congreso.

Nesta etapa, entre 1916 e 1923,  baixo as ordes do ministro madrileño Rafael Gasset Chinchilla, de quen se declara seguidor, ocupará Senra a Subsecretaría do Ministerio de Fomento e posteriormente a Dirección Xeral de Minas, Metalurxia e Industrias Navais. Tamén formará parte do equipo do ministro lugués Manuel Portela Valladares durante o seu breve paso polo Ministerio de Fomento en 1923 ata o golpe de Estado.

En principio figuraba afiliado ao Partido Liberal, na facción gassetista. Na lexislatura de 1923 proclámase liberal agrario.

Posteriormente, Senra foi avogado da Unión Patriótica o partido promovido polo réxime durante a Ditadura de Primo de Rivera e membro da Asemblea Nacional Consultiva en dúas lexislaturas: 1927-1928 e 1928-1929.

En outubro de 1928 padeceu un drama familiar: un dos seus fillos, Alfonso Senra Díaz, asasinaba a súa noiva, Dolores Polo, porque a rapaza o enganaba con Enrique Meleros, director da revista "Cosmópolis", publicación na que a vítima colaboraba como xornalista.  

Manuel Fernández-Valdés nos informa que  Alfonso Senra se casó en Madrid, en 1904, con Doña Ascensión Díaz Ramírez, hija del coronel de Infantería, después general, D. Francisco Díaz. Hizo la petición de mano, el abogado tudense, Presidente de la Diputación Provincial de Madrid, D. Ricardo F. Pérez de Soto, y bendijo la unión otro tudense, D. Ricardo del Río y Mora, canónigo en Madrid. Al igual que tantas otras familias, estos Senras buscaron otros derroteros y se alejaron defintivamente de Tuy””.

Destacou como xornalista nas columnas de “Diario Universal”, “La Época”, “La Nación” y “El Imparcial”. Especializouse na crónica de tribunais acadando un gran prestixios, ata o punto que o Colexio de Avogados de Madrid ao instituír un premio anual á mellor crónica de tribunais acordou denominalo “Premio Manuel Tercero y Alfonso Senra”. Foi vicepresidente primeiro do Ateneo de Madrid entre 1926 e 1930, nunha Xunta Directiva que é imposta pola Dictadura de Miguel Primo de Rivera, por Real Orden de 25 de xuño de 1926, substituíndo “ilicitamente” á xunta elixida polos socios da que formaban parte Gregorio Marañón o Luis Jimenez de Asua, opostos á Ditadura.

Publicou dous libros:

·        Laicismo y neutralidad en los hospitales, 1913.

·        Del 10 de Agosto a la Sala Sexta del Supremo, 1933.


Fotografía en Vida Gallega, 1936

Mantivo unha activa relación co seu distrito de Ordes, que controlaba o cacique local, o avogado Saturnino Aller Rodríguez. Nun folleto editado polo Obradoiro da Historia recollese que: Visitou a vila de Ordes en varias ocasión sendo recibido polos veciños con grande suntuosidade. No ano 1922 conseguiu unha axuda do Estado para colocar o adoquinado e construír os paseios da “Calle Real”, tamén xestionou material docente e para amañar a igrexa parroquial, para a cual a súa muller donou un Crisro que está colocado no lateral do templo. Como agradecemento foi nomeado “fillo adoptivo” da vila en 1923 e a “Calle Real”, rúa principal de Ordes, pasou a denominarse “Avenida Alfonso Senra”.

Tras a Guerra Civil se incorpora á administración franquista e participa como membro do Tribunal de Responsabilidades Políticas de Madrid e como Asesor da Delegación Nacional de Justicia y Derecho. Finou na capital do Estado o 9 de decembro de 1951.

 

Comentarios

Entradas populares de este blog

Derrubado o acueduto do Pontillón en Caldelas

Recollemos hoxe en Tudensia unha noticia que publicaba onte o xornal “Faro de Vigo” na que recolle o malestar dos veciños de Caldelas polas obras que está realizando a Confederación Hidrográfica Miño – Sil para “Mellora da permeabilidade no río Caselas” que busca facilitar o acceso de peixes polo río Caselas, en especial o salmón.https://www.farodevigo.es/comarcas/2020/08/14/caldelas-defiende-antiguo-acueducto-regadio/2326458.html A intervención ten ocasionado o derrube dun acueduto existente nese lugar de Pontillón, unha obra de arquitectura popular que forma parte do patrimonio cultural daquela parroquia de Caldelas ou da inmediata de Porto, pois existente dúbidas da situación deste acueduto. Sexa como for, resulta incomprensible a insensibilidade da Confederación Hidrográfica que non respecta estes elementos que forman parte do noso patrimonio etnográfico á hora de redactar o proxecto de intervención, onde valora os elementos de patrimonio natural (vexetación, fauna, etc.) pero omit…

Visitas rexias a Tui. Dende 1502 con Manoel I de Portugual ningun outro monarca visitou Tui

Coñecedor da noticia da visita mañá mércores de S.M. El Rei D. Filipe VI á nosa cidade, concretamente á Comandancia Naval do Miño, inmediatamente xorde o interese por coñecer as anteriores visitas de monarcas á nosa cidade. Hai mais de cinco séculos que non visita Tui ningún monarca en exercicio. A última visita foi do rei portugués Manuel I no ano 1502 na súa peregrinación a Compostela. 
Con brevidade faremos unha enumeración sinxelas destas visitas rexias á nosa cidade que non pretende ser exhaustiva, pois varios dos seguidores deste blog nos reclaman este post e non houbo tempo de consultar a documentación e bibliografía necesaria. Sirvan estas notas como un apunte abondoso. Como sempre o extraordinario traballo de Francisco Ávila y La Cueva, “Historia civil y eclesiásticas de la ciudad de Tuy y su obispado”, é a fonte básica de información para enumerar estas visitas rexias á nosa cidade, que trataremos de presentar cronoloxicamente.Carecemos de noticias sobre a presenza dun monarc…

A procesión do Santo Enterro de 1880

Recolliamos o pasado luns o programa da Semana Santa tudense de 1880 tal como figura no xornal tudense “El Eco del Miño”; unha información que agora ampliamos con outra crónica do mesmo xornal na que describe con moita concreción o contido do desfile procesional do Santo Enterro, na tardiña do Venres Santo.
Procesión do Santo Enterro no Venres Santo

A descrición que de seguido publicamos documenta un cortexo procesional propio da escenografía litúrxica do barroco hispano que era, ao mesmo tempo, unha excepcional forma de transmisión das doutrinas bíblicas e dos principais episodios da historia da salvación recollida na Biblia. Podemos atopar preto de nós unha referencia nas procesións da Semana Santa de Braga, onde esta tradición do desfile de personaxes bíblicos nos cortexos procesionais da Semana Santa coa presenza de numerosos figurante foi reorganizada nas últimas décadas. Xunto ás procesión dos Pasos, Ecce Homo e Santo Enterro (que se celebran o domingos de Ramos e Xoves e Venres S…