Ir al contenido principal

Guillermo Taboada Infante, pintor e ilustrador tudense


Poucos datos temos do tudense Guillermo Taboada Infante (nado nesta cidade no ano 1909). Comezou a súa formación artística en Granada co pintor Morcillo (Trátase de Gabriel Morcillo Raya, pintor e copista que dende 1922 é o director da Residencia de Pintores da Alhambra e posteriormente profesor da Escola de Artes e Oficios da cidade en que nacera en 1887e na que morrería en 1973).
En 1926 solicita unha pensión á Deputación de Pontevedra e envìa varios retratos á exposición previa de artistas que aspiraban a bolsa. No mes de febreiro concédenlle a pensión, de tres mil pesetas anuais, para estudiar pintura na especialidade de figura, na Academia de Belas Artes de Madrid, onde durante o curso 1926-1927 preparou o ingreso que aprobou. En febreiro de 1926 comeza a colaborar no “Faro de Vigo”, con viñetas que lembran ás que, polas mesmas datas, se publican na revista madrileña Buen Humor. Guillermo Taboada sumábase a unha longa lista de importantes ilustradores do diario vigués, entre os que figuraban Federico Ribas, Carlos Sobrino, Castro Gil, Cebreiro, Ignacio Senra e Torres.
No mes de marzo de 1926 expón nos escaparates da Libreria Española da rúa do Príncipe de Vigo “Mariñeiro de Teis”, “Un marino” e os retratos de Andrés Amor, Joaquin Pesqueira e Manuel Lustres Rivas todos pintados ó óleo.

Retrato de Andrés Amor Pereira, 1925

En 1927 solicita a prórroga da pensión pero denéganlla, o mesmo que volve suceder ao ano seguinte. Durante o curso 1927 – 1928 continuou estudiando na Escola de San Fernando, pero non hai constancia de que finalizase os seus estudios; probablemente o feito de quedar sen a pensión debeu se-lo motivo polo que os abandona. Aqui pérdese a pista deste pintor, pero a aparición da sinatura “Guillermo Taboada” en varios artigos de arte galega da revista “Galicia Emigrante” publicada por Seoane en Bos Aires durante os anos 50, indúcenos a pensar que se trasladou a Arxentina onde se dedicou á crítica de arte.”

Podemos completar estes apuntes biográficos con dúas noticias breves. Por unha banda que Taboada Infante completou os seus estudios pois no ano 1933 se incorpora como Profesor a través dos cursos de selección e perfeccionamento convocados ao abeiro do Decreto de 23 de xuño de 1933 e que logo non chegou a exercer posiblemente por razón políticas, pois por un Orde Ministerial de xaneiro de 1978 Guillermo Taboada Infante é integrado como Profesor Agregado dos Institutos Nacionais de Ensino Medio na especialidade de debuxo. O que encaixaría con enunciado anteriormente sobre a súa estadia en Arxentina.
Por último morre en Madrid o 17 de decembro de 2006 aos 97 anos de idade.


Bibliografía:
"Os pensionados da Deputación de Pontevedra (1864-1933)". Pontevedra, 2003

Comentarios

Entradas populares de este blog

Cristobal Colón Fonterosa e Tui

Ás veces un rato de navegación pola rede na procura dalgún dato nos conduce a outra liña de investigación ou coñecemento inesperado. Rebuscando nos primeiros números da revista gráfica “Vida Gallega” que fundou en 1909 o xornalista Jaime Solá, e que con diversos avatares chegou ata o ano 1963, demos cun artigo sobre Celso García de la Riega e a súa teoría sobre o Colón galego.

García de la Riega (1844-1914) é un funcionario, deputado, xornalista e investigador pontevedrés, pero sobre todo é coñecido por ser o inicador e impulsor da teoría da orixe galega de Cristobal Colón, sendo o primeiro en atacar a teoría xenovesa nunha conferencia realizada en Madrid en 1898 a petición da Sociedad Geográfica de Madrid. Cristobal Colón e a súa biografia estiveron sempre rodeadas de incognitas e dúbidas, mesmo antes da súa morte. A súa personalidade e os pleitos que emprendeu el mesmo ou os seus herdeiros pola sucesión do seu morgado non fixeron máis que contribuír a este afastamento que explica, en…

Manuel Fernández-Valdés Costas, cronista oficial de Tui

Manuel Fernández Costas (Tui, 1887-1962) reclama una biografía que nos achegue a súa importancia e significación. Trátase dun dos principais investigadores da historia tudense e tamén, curiosamente, dos mais esquecidos na actualidade. Neste blog temos recollido en diversas oportunidades referencias á súa actividade e, incluso, algún dos seus artigos xornalísticos.

No volume III da revista “Tuy. Museo y Archivo Histórico Diocesano” (1980) o seu fillo Eloy publica un moi breve apunte biográfico do seu pai xunto a unha moi interesante achega das súas publicacións, especialmente en xornais e revistas, pois en formato libro unicamente saíron dos prelo dúas obras da súa autoría. Unha de carácter profesional (foi funcionario do Corpo Pericial de Aduanas) titulada “Arbitrios, impuestos y recargos que liquidan las aduanas en la importación y exportación de mercancias” (Madrid, Editorial Plutarco, 1948) e outra sobre historia tudense e que recolle e amplía unha serie de artigos publicados no “Fa…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …