Ir al contenido principal

Guillermo Taboada Infante, pintor e ilustrador tudense


Poucos datos temos do tudense Guillermo Taboada Infante (nado nesta cidade no ano 1909). Comezou a súa formación artística en Granada co pintor Morcillo (Trátase de Gabriel Morcillo Raya, pintor e copista que dende 1922 é o director da Residencia de Pintores da Alhambra e posteriormente profesor da Escola de Artes e Oficios da cidade en que nacera en 1887e na que morrería en 1973).
En 1926 solicita unha pensión á Deputación de Pontevedra e envìa varios retratos á exposición previa de artistas que aspiraban a bolsa. No mes de febreiro concédenlle a pensión, de tres mil pesetas anuais, para estudiar pintura na especialidade de figura, na Academia de Belas Artes de Madrid, onde durante o curso 1926-1927 preparou o ingreso que aprobou. En febreiro de 1926 comeza a colaborar no “Faro de Vigo”, con viñetas que lembran ás que, polas mesmas datas, se publican na revista madrileña Buen Humor. Guillermo Taboada sumábase a unha longa lista de importantes ilustradores do diario vigués, entre os que figuraban Federico Ribas, Carlos Sobrino, Castro Gil, Cebreiro, Ignacio Senra e Torres.
No mes de marzo de 1926 expón nos escaparates da Libreria Española da rúa do Príncipe de Vigo “Mariñeiro de Teis”, “Un marino” e os retratos de Andrés Amor, Joaquin Pesqueira e Manuel Lustres Rivas todos pintados ó óleo.

Retrato de Andrés Amor Pereira, 1925

En 1927 solicita a prórroga da pensión pero denéganlla, o mesmo que volve suceder ao ano seguinte. Durante o curso 1927 – 1928 continuou estudiando na Escola de San Fernando, pero non hai constancia de que finalizase os seus estudios; probablemente o feito de quedar sen a pensión debeu se-lo motivo polo que os abandona. Aqui pérdese a pista deste pintor, pero a aparición da sinatura “Guillermo Taboada” en varios artigos de arte galega da revista “Galicia Emigrante” publicada por Seoane en Bos Aires durante os anos 50, indúcenos a pensar que se trasladou a Arxentina onde se dedicou á crítica de arte.”

Podemos completar estes apuntes biográficos con dúas noticias breves. Por unha banda que Taboada Infante completou os seus estudios pois no ano 1933 se incorpora como Profesor a través dos cursos de selección e perfeccionamento convocados ao abeiro do Decreto de 23 de xuño de 1933 e que logo non chegou a exercer posiblemente por razón políticas, pois por un Orde Ministerial de xaneiro de 1978 Guillermo Taboada Infante é integrado como Profesor Agregado dos Institutos Nacionais de Ensino Medio na especialidade de debuxo. O que encaixaría con enunciado anteriormente sobre a súa estadia en Arxentina.
Por último morre en Madrid o 17 de decembro de 2006 aos 97 anos de idade.


Bibliografía:
"Os pensionados da Deputación de Pontevedra (1864-1933)". Pontevedra, 2003

Comentarios

Entradas populares de este blog

A lenda do túnel baixo o MIño

As lendas ou narracións populares, transmitidas oralmente, relatan xeralmente acontecementos ficticios que se teñen por reais, en moitas ocasións mesturados con feitos históricos. Pola súa capacidade de evocación, pola súa transmisión xeracional as lendas conforman un acervo do que chamamos patrimonio inmaterial que cómpre recoller e preservar. Na nosa cidade conservamos varias lendas vencelladas ao caracter histórico da nosa localidade, ao seu caracter fronteirizo e consecuentemente a súa fortificación fronte aos posibles invasores. A máis asentada no imaxinario colectivo tudense é a relativa ao “túnel” que comunica Tui coa outra beira do Miño, coas terras de Valença. Resulta moi significativa esta lenda pois testemuña como na mentalidade dos tudenses a fronteira e a súa condición de limite, de aillamento fronte ao estranxeiro era superada polas nosas xentes que a través do túnel escapaban destas “imposicións” e mantiñan a comunicación coas terras irmáns que as estructuras políticas t…

A Semana Santa tudense e as súas posibilidades

Xa na noite do Venres Santo xorde de novo unha reflexión sobre a Semana Santa tudense, pois quizais na nosa cidade non chegamos albiscar as súas potencialidades como elemento que forma parte do noso acervo patrimonial que temos a responsabilidade de conservar, sen privala da súa dimensión relixiosa, e dende esta valorización é tamén un posible recurso turístico para Tui, pois poucos lugares de Galicia teñen unha riqueza similar nestas xornadas.


Neste mesmo blogue temos sinalado que inmediata celebración das festas patronais de San Telmo distorsiona a visión destas xornadas de celebración do misterio pascual de Xesús, configuradas como un preludio das festas e, consecuentemente, infravaloradas non xa na súa dimensión espiritual senón na súa significación cultural. Cómpre valorizar as actividades litúrxicas ou para-litúrxicas destas datas, pois, independentemente da súa significación relixiosa ou espiritual, conservan requintadas expresións da nosa historia colectiva da que somos custodi…

Ricardo Blanco Cicerón

O pasado martes 15 de decembro foi inaugurada no Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela, unha exposicion que co titulo de “Olladas dunha época” recolle unha escolma das fotografias do chamado “Fondo Blanco-Cicerón” que se custodia no devandito Museo. Como podemos comprobar na portada do catálogo que acompaña a este “post” a cidade de Tui é unha das protagonistas desta mostra que amosa unha selección das fotografías que conformaban a colección de Ricardo Blanco-Cicerón (Tui 1844 – Santiago 1926). Son na súa meiranda parte instantáneas da época do cambio de século, entre 1890-1910, e que respostan ao interese coleccionista de D. Ricardo que conformou ao longo da súa vida a, posiblemente, a máis ampla colección de caracter cultural que teña existido en Galicia: obxectos prehistóricos, artísticos, etc. que nutren hoxe en boa medida os museos da nosa terra. Esta mostra organizada conxuntamente polo Museo do Pobo Galego e o Centro Galego de Artes da Imaxe poderá ser visitada na nosa…