Ir al contenido principal

Sobre o Seminario Internacional "125 anos da Ponte Internacional: unindo xentes, territorios e culturas"


Os pasados días 18 e 19 de marzo tivo lugar, ao abiero das conmemoracións dos 125 anos da Ponte Internacional sobre o río Miño, un Seminario Internacional titulado “125 anos da Ponte Internacional: unido xentes, territorios e culturas” organizado pola Aula da UNED de Tui en colaboración co Concello de Tui e a Cámara Municipal de Valença. Coordinado por Margarita Pino, Rafael Higgis, Isilda Salvador e Rafael Sánchez.

Foi un programa intenso de ponencias e comunicións de grande calidade e interese. Tiña mágoa por non ter tempo para incluir en “Tudensia” algunha referencia a este Seminario, do que agardamos nun futuro editar as actas, pero o blogue “Portugal ao pe” de Lele Sorribas recolle senllas entradas sobre este Seminario que reproducimos polo seu interese:


El Puente Internacional, 125 años de historia y futuro

http://portugalaope.blogspot.com/2011/03/el-puente-internacional-125-anos-de.html


Puente de ayer, debates de hoy

http://portugalaope.blogspot.com/2011/03/puente-de-ayer-debates-de-hoy.html


Gracias a "Portugal ao pé" e a súa autora Lele Sorribas por este achega.



Comentarios

  1. Hola, Rafael.
    Lo primero felicitaros por la organización del seminario. Me resultó realmente interesante por la variedad de las perspectivas sobre un mismo tema: el Puente Internacional.
    En segundo lugar, me alegro de que mis apuntes en Portugal ao Pé se hayan convertido en referencia de lo que allí sucedió. Aún tengo algún post más sin rematar que en breve publicaré.
    Y en tercer lugar, felicitarte también por Tudensia, lo conocí a raíz de búsquedas para completar mis referencias y ya lo tengo guardado en mi Reader.

    Un saludo,
    Lele Sorribas

    ResponderEliminar
  2. Gracias Lele por tus palabras y por tu trabajo sobre el Seminario. Cuando publiques otros post lo referenciaremos.
    Un saludo
    Rafael

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

A lenda do túnel baixo o MIño

As lendas ou narracións populares, transmitidas oralmente, relatan xeralmente acontecementos ficticios que se teñen por reais, en moitas ocasións mesturados con feitos históricos. Pola súa capacidade de evocación, pola súa transmisión xeracional as lendas conforman un acervo do que chamamos patrimonio inmaterial que cómpre recoller e preservar. Na nosa cidade conservamos varias lendas vencelladas ao caracter histórico da nosa localidade, ao seu caracter fronteirizo e consecuentemente a súa fortificación fronte aos posibles invasores. A máis asentada no imaxinario colectivo tudense é a relativa ao “túnel” que comunica Tui coa outra beira do Miño, coas terras de Valença. Resulta moi significativa esta lenda pois testemuña como na mentalidade dos tudenses a fronteira e a súa condición de limite, de aillamento fronte ao estranxeiro era superada polas nosas xentes que a través do túnel escapaban destas “imposicións” e mantiñan a comunicación coas terras irmáns que as estructuras políticas t…

A Semana Santa tudense e as súas posibilidades

Xa na noite do Venres Santo xorde de novo unha reflexión sobre a Semana Santa tudense, pois quizais na nosa cidade non chegamos albiscar as súas potencialidades como elemento que forma parte do noso acervo patrimonial que temos a responsabilidade de conservar, sen privala da súa dimensión relixiosa, e dende esta valorización é tamén un posible recurso turístico para Tui, pois poucos lugares de Galicia teñen unha riqueza similar nestas xornadas.


Neste mesmo blogue temos sinalado que inmediata celebración das festas patronais de San Telmo distorsiona a visión destas xornadas de celebración do misterio pascual de Xesús, configuradas como un preludio das festas e, consecuentemente, infravaloradas non xa na súa dimensión espiritual senón na súa significación cultural. Cómpre valorizar as actividades litúrxicas ou para-litúrxicas destas datas, pois, independentemente da súa significación relixiosa ou espiritual, conservan requintadas expresións da nosa historia colectiva da que somos custodi…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …