Ir al contenido principal

Tui en Nova Zelanda

Este xoves publicaban os xornais La Voz de Galicia e El Pais, edición Galicia, senllos artigos sobre unha organización daquela illa das nosa antípodas, Underwater Heritage, que tenta xustificar a súa hipótese de que foron os galegos os primeiros en chegar ata aquelas terras posiblemente no século XVI moito antes que Tasman, que chega en 1624, ou Cook cuxa expedición data de 1769.
Un dos elementos cos que traballan esta agrupación, cunha delegación que nestes días visitou Galicia, ten relación coa nosa cidade de Tui. Otro nombre de la geografía gallega que también tiene eco en el otro lado del mundo es el de Tui, que en Nueva Zelanda es como se conoce en lengua maorí a un pájaro de la especie Prosthemadera novaeseelandiae. El pasado martes, la expedeción neozelandesa se desplazo a la localidad fronteriza con Portugal para buscar más conexiones, aunque sin demasiado éxito
A súa teoría é que un dos barcos da expedición que dirixia García Jofre de Loaísa que partiu da Coruña en 1525 para explorar as illas das Molucas e da que formaban parte Juan Sebastián Elcano ou Andres de Urdenta chegou ata Nova Zeanda. Daquela expedición, na que morreron tanto Loaísa coma Elcano, so unha nave, Santa María da Victoria chegou ata as Molucas e tras loitar cos portugueses case un ano, retornaron nunha durisima viaxe na que só ficaron con vida 24 homes. Segundo os amigos de Underwater Heritage houbo unha nao, San Lesmes, que chegou ata Nova Zelanda e mesmo está afundido na súa costa. Boa parte da expedición do San Lesmes era galega, e xustificaría que unha localidade de costa oeste chámese Aranga, nome sen tradución en maorí, ou que este paxáro endémico naquelas illas, reciba o nome de Tui.



Estes paxaros, o Tui, caracterízanse por unha boliña de plumas brancas que portan no seu pescozo e por seren capaces de imitar e repetir con grande claridade palabras e frases humanas, a semellanza dos loros. O interesado en coñecer máis deste paxaro pode consultar, por exemplo, a entrada da Wiki: http://es.wikipedia.org/wiki/Prosthemadera_novaeseelandiae. Interesante aportación sobre o noso toponimo agora identificado cun termo maori referido a un paxaro.
Curiosa esta teoría que recollemos nas paxinas de Tudensia, agardando a opinión dos nosos lectores. Por mágoa non coñecimos na súa visita a Tui ao investigadorr Winston Cowie e os seus acompañantes pois a súa hopotese, aínda que arriscada, non deixa de ter o seu aquel de interese e de verosimilitude e cómpre profundizar nesta liña. Ao fin e ao cabo este mundo, aínda con distancias tan enormes coma os que nos afastan de Nova Zelanda non deixa de ser pequeno de máis para a capacidade de iniciativa de tantos homes e mulleres, abonde con citar, a xeito de exemplo e por continuar polas terras dos nosos antípodas, a Rosendo Salvado.
Os enlaces aos artigos periodísticos por se alguen estivese interesado son:
La Voz de Galicia:
http://www.lavozdegalicia.es/sociedad/2009/07/02/0003_7822254.htm
El Pais:
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Nueva/Zelanda/Cook/elpepiautgal/20090702elpgal_17/Tes

Comentarios

Entradas populares de este blog

Cristobal Colón Fonterosa e Tui

Ás veces un rato de navegación pola rede na procura dalgún dato nos conduce a outra liña de investigación ou coñecemento inesperado. Rebuscando nos primeiros números da revista gráfica “Vida Gallega” que fundou en 1909 o xornalista Jaime Solá, e que con diversos avatares chegou ata o ano 1963, demos cun artigo sobre Celso García de la Riega e a súa teoría sobre o Colón galego.

García de la Riega (1844-1914) é un funcionario, deputado, xornalista e investigador pontevedrés, pero sobre todo é coñecido por ser o inicador e impulsor da teoría da orixe galega de Cristobal Colón, sendo o primeiro en atacar a teoría xenovesa nunha conferencia realizada en Madrid en 1898 a petición da Sociedad Geográfica de Madrid. Cristobal Colón e a súa biografia estiveron sempre rodeadas de incognitas e dúbidas, mesmo antes da súa morte. A súa personalidade e os pleitos que emprendeu el mesmo ou os seus herdeiros pola sucesión do seu morgado non fixeron máis que contribuír a este afastamento que explica, en…

Manuel Fernández-Valdés Costas, cronista oficial de Tui

Manuel Fernández Costas (Tui, 1887-1962) reclama una biografía que nos achegue a súa importancia e significación. Trátase dun dos principais investigadores da historia tudense e tamén, curiosamente, dos mais esquecidos na actualidade. Neste blog temos recollido en diversas oportunidades referencias á súa actividade e, incluso, algún dos seus artigos xornalísticos.

No volume III da revista “Tuy. Museo y Archivo Histórico Diocesano” (1980) o seu fillo Eloy publica un moi breve apunte biográfico do seu pai xunto a unha moi interesante achega das súas publicacións, especialmente en xornais e revistas, pois en formato libro unicamente saíron dos prelo dúas obras da súa autoría. Unha de carácter profesional (foi funcionario do Corpo Pericial de Aduanas) titulada “Arbitrios, impuestos y recargos que liquidan las aduanas en la importación y exportación de mercancias” (Madrid, Editorial Plutarco, 1948) e outra sobre historia tudense e que recolle e amplía unha serie de artigos publicados no “Fa…

O grupo "Ultreya" tudense (I)

A comezos do ano 1932 o daquela profesor do Instituto de Noia, Álvaro de las Casas, funda con varios rapaces alumnos seus os Grupos Ultreya que terán un curto pero activo papel no desenvolmento da nacionalismo entre a mocidade galega.
Alvaro de las Casas (Ourense, 1902 – Barcelona, 1950) é unha persoalidade apaixoante (o estudo de Uxio Breogan Dieguez asi o documenta). Tras os seus estudos de Filosofía e Letras (especialidade de Historia) en Valladolid, trasladouse a Madrid sendo nomeado secretario particular do conde de Vallellano, alcalde de Madrid. Mantivo de sempre grande relación con intelectuais galegos especialmente con Vicente Risco.
Pero en 1930 da un xiro a súa actividade, adoptando unha actividade galeguista e republicana, incorporándose ao ensino público. Chega en 1930 como profesor de Xeografía e Historia ao Instituto de Noia, posto no que continuará ata a súa destitución polos sublevados en agosto de 1936, cando xa tiña fuxido para Portugal. Tivo unha traxectoria ás veces …