Ir al contenido principal

Tui en Nova Zelanda

Este xoves publicaban os xornais La Voz de Galicia e El Pais, edición Galicia, senllos artigos sobre unha organización daquela illa das nosa antípodas, Underwater Heritage, que tenta xustificar a súa hipótese de que foron os galegos os primeiros en chegar ata aquelas terras posiblemente no século XVI moito antes que Tasman, que chega en 1624, ou Cook cuxa expedición data de 1769.
Un dos elementos cos que traballan esta agrupación, cunha delegación que nestes días visitou Galicia, ten relación coa nosa cidade de Tui. Otro nombre de la geografía gallega que también tiene eco en el otro lado del mundo es el de Tui, que en Nueva Zelanda es como se conoce en lengua maorí a un pájaro de la especie Prosthemadera novaeseelandiae. El pasado martes, la expedeción neozelandesa se desplazo a la localidad fronteriza con Portugal para buscar más conexiones, aunque sin demasiado éxito
A súa teoría é que un dos barcos da expedición que dirixia García Jofre de Loaísa que partiu da Coruña en 1525 para explorar as illas das Molucas e da que formaban parte Juan Sebastián Elcano ou Andres de Urdenta chegou ata Nova Zeanda. Daquela expedición, na que morreron tanto Loaísa coma Elcano, so unha nave, Santa María da Victoria chegou ata as Molucas e tras loitar cos portugueses case un ano, retornaron nunha durisima viaxe na que só ficaron con vida 24 homes. Segundo os amigos de Underwater Heritage houbo unha nao, San Lesmes, que chegou ata Nova Zelanda e mesmo está afundido na súa costa. Boa parte da expedición do San Lesmes era galega, e xustificaría que unha localidade de costa oeste chámese Aranga, nome sen tradución en maorí, ou que este paxáro endémico naquelas illas, reciba o nome de Tui.



Estes paxaros, o Tui, caracterízanse por unha boliña de plumas brancas que portan no seu pescozo e por seren capaces de imitar e repetir con grande claridade palabras e frases humanas, a semellanza dos loros. O interesado en coñecer máis deste paxaro pode consultar, por exemplo, a entrada da Wiki: http://es.wikipedia.org/wiki/Prosthemadera_novaeseelandiae. Interesante aportación sobre o noso toponimo agora identificado cun termo maori referido a un paxaro.
Curiosa esta teoría que recollemos nas paxinas de Tudensia, agardando a opinión dos nosos lectores. Por mágoa non coñecimos na súa visita a Tui ao investigadorr Winston Cowie e os seus acompañantes pois a súa hopotese, aínda que arriscada, non deixa de ter o seu aquel de interese e de verosimilitude e cómpre profundizar nesta liña. Ao fin e ao cabo este mundo, aínda con distancias tan enormes coma os que nos afastan de Nova Zelanda non deixa de ser pequeno de máis para a capacidade de iniciativa de tantos homes e mulleres, abonde con citar, a xeito de exemplo e por continuar polas terras dos nosos antípodas, a Rosendo Salvado.
Os enlaces aos artigos periodísticos por se alguen estivese interesado son:
La Voz de Galicia:
http://www.lavozdegalicia.es/sociedad/2009/07/02/0003_7822254.htm
El Pais:
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Nueva/Zelanda/Cook/elpepiautgal/20090702elpgal_17/Tes

Comentarios

Entradas populares de este blog

A lenda do túnel baixo o MIño

As lendas ou narracións populares, transmitidas oralmente, relatan xeralmente acontecementos ficticios que se teñen por reais, en moitas ocasións mesturados con feitos históricos. Pola súa capacidade de evocación, pola súa transmisión xeracional as lendas conforman un acervo do que chamamos patrimonio inmaterial que cómpre recoller e preservar. Na nosa cidade conservamos varias lendas vencelladas ao caracter histórico da nosa localidade, ao seu caracter fronteirizo e consecuentemente a súa fortificación fronte aos posibles invasores. A máis asentada no imaxinario colectivo tudense é a relativa ao “túnel” que comunica Tui coa outra beira do Miño, coas terras de Valença. Resulta moi significativa esta lenda pois testemuña como na mentalidade dos tudenses a fronteira e a súa condición de limite, de aillamento fronte ao estranxeiro era superada polas nosas xentes que a través do túnel escapaban destas “imposicións” e mantiñan a comunicación coas terras irmáns que as estructuras políticas t…

A Semana Santa tudense e as súas posibilidades

Ricardo Blanco Cicerón

O pasado martes 15 de decembro foi inaugurada no Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela, unha exposicion que co titulo de “Olladas dunha época” recolle unha escolma das fotografias do chamado “Fondo Blanco-Cicerón” que se custodia no devandito Museo. Como podemos comprobar na portada do catálogo que acompaña a este “post” a cidade de Tui é unha das protagonistas desta mostra que amosa unha selección das fotografías que conformaban a colección de Ricardo Blanco-Cicerón (Tui 1844 – Santiago 1926). Son na súa meiranda parte instantáneas da época do cambio de século, entre 1890-1910, e que respostan ao interese coleccionista de D. Ricardo que conformou ao longo da súa vida a, posiblemente, a máis ampla colección de caracter cultural que teña existido en Galicia: obxectos prehistóricos, artísticos, etc. que nutren hoxe en boa medida os museos da nosa terra. Esta mostra organizada conxuntamente polo Museo do Pobo Galego e o Centro Galego de Artes da Imaxe poderá ser visitada na nosa…