Ir al contenido principal

Tui en Nova Zelanda

Este xoves publicaban os xornais La Voz de Galicia e El Pais, edición Galicia, senllos artigos sobre unha organización daquela illa das nosa antípodas, Underwater Heritage, que tenta xustificar a súa hipótese de que foron os galegos os primeiros en chegar ata aquelas terras posiblemente no século XVI moito antes que Tasman, que chega en 1624, ou Cook cuxa expedición data de 1769.
Un dos elementos cos que traballan esta agrupación, cunha delegación que nestes días visitou Galicia, ten relación coa nosa cidade de Tui. Otro nombre de la geografía gallega que también tiene eco en el otro lado del mundo es el de Tui, que en Nueva Zelanda es como se conoce en lengua maorí a un pájaro de la especie Prosthemadera novaeseelandiae. El pasado martes, la expedeción neozelandesa se desplazo a la localidad fronteriza con Portugal para buscar más conexiones, aunque sin demasiado éxito
A súa teoría é que un dos barcos da expedición que dirixia García Jofre de Loaísa que partiu da Coruña en 1525 para explorar as illas das Molucas e da que formaban parte Juan Sebastián Elcano ou Andres de Urdenta chegou ata Nova Zeanda. Daquela expedición, na que morreron tanto Loaísa coma Elcano, so unha nave, Santa María da Victoria chegou ata as Molucas e tras loitar cos portugueses case un ano, retornaron nunha durisima viaxe na que só ficaron con vida 24 homes. Segundo os amigos de Underwater Heritage houbo unha nao, San Lesmes, que chegou ata Nova Zelanda e mesmo está afundido na súa costa. Boa parte da expedición do San Lesmes era galega, e xustificaría que unha localidade de costa oeste chámese Aranga, nome sen tradución en maorí, ou que este paxáro endémico naquelas illas, reciba o nome de Tui.



Estes paxaros, o Tui, caracterízanse por unha boliña de plumas brancas que portan no seu pescozo e por seren capaces de imitar e repetir con grande claridade palabras e frases humanas, a semellanza dos loros. O interesado en coñecer máis deste paxaro pode consultar, por exemplo, a entrada da Wiki: http://es.wikipedia.org/wiki/Prosthemadera_novaeseelandiae. Interesante aportación sobre o noso toponimo agora identificado cun termo maori referido a un paxaro.
Curiosa esta teoría que recollemos nas paxinas de Tudensia, agardando a opinión dos nosos lectores. Por mágoa non coñecimos na súa visita a Tui ao investigadorr Winston Cowie e os seus acompañantes pois a súa hopotese, aínda que arriscada, non deixa de ter o seu aquel de interese e de verosimilitude e cómpre profundizar nesta liña. Ao fin e ao cabo este mundo, aínda con distancias tan enormes coma os que nos afastan de Nova Zelanda non deixa de ser pequeno de máis para a capacidade de iniciativa de tantos homes e mulleres, abonde con citar, a xeito de exemplo e por continuar polas terras dos nosos antípodas, a Rosendo Salvado.
Os enlaces aos artigos periodísticos por se alguen estivese interesado son:
La Voz de Galicia:
http://www.lavozdegalicia.es/sociedad/2009/07/02/0003_7822254.htm
El Pais:
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Nueva/Zelanda/Cook/elpepiautgal/20090702elpgal_17/Tes

Comentarios

Entradas populares de este blog

A implantación do Sistema Métrico Decimal en Tui no ano 1880

O século XIX é un período de modernización das diversas estruturas sociais e políticas que conformaron o denominado Antigo Réxime en España e Galicia. Serán as Cortes de Cádiz o momento simbólico do cambio de época cos seus acordos que establecen a derrogación dos señoríos, das xurisdicións, da Inquisición, etc iniciándose un camiño tortuoso pero xa irreversible.
Vista de Tui en La Ilustración Gallega y Asturiana, 1879
Pero os cambios sociais e políticos supoñen tamén en moitos casos cambios nas mentalidades, nos usos e costumes que, en moitas oportunidades, levan un ritmo de aplicación mais paseniño.
A creación do Sistema Métrico Decimal é unha das consecuencias da Revolución Francesa, pois en 1791 a Asemblea Nacional de Francia aprobou un sistema de medida baseado nas unidades de medida e lonxitude da masa, materializadas mediante una barra e un cilindro de platinos depositados nos Arquivos da República francesa en 1799.
En España existía historicamente, como en toda Europa, unha grande…

As feiras e os mercados de Tui, unha continuidade de máis 750 e 387 anos respectivamente

A función comercial da cidade de Tui é unha das súas principais características ao longo dos sécuos e a expresión máis sinalada da súa base económica, aínda na actualidade.

A documentación medieval ofrece noticias diversas que inciden nesta dedicación da cidade ao comercio. Xa no ano 1125 a infanta Dona Tereixa de Portugal concédelle á sede tudense o monopolio do tráfico de barcos no porto da cidade. O apoio rexio a esta dinámica comercial queda ratificado pola concesión do Emperador, Alfonso VIII, en 1142 do portádego (imposto que se cobrabapor entrar na cidade para vender ou transitar mercancías) á catedral tudense. Testemuños da actividade de intercambios comerciais, tanto por vía fluvial como terrestre, que protagonizaba a cidade. Aínda que a documentación non cita expresamente a celebración dunha feira en Tui, haberá que agardar máis dun século, resulta verosímil que este acontecemento comercial existise como lugar privilexiado do comercio.
Posteriormente, en 1170, Fernando II aten…

O sistema amurallado tudense (I): a muralla medieval

Dende a pasada fin de semana comecei unha sección quincenal no diario dixital “Comarcas na rede” (www.comarcasnarede.com) onde irei ofrecendo pequenos artigos de divulgación sobre o patrimonio cultural tudense e da súa contorna co obxectivo de achegar aos lectores deste dixital ao coñecemento da nosa cidade e os seus recursos culturais e turísticos. Considerando que tamén para os lectores de Tudensia poden resultar de interese estas colaboracións introducirei neste blog estas colaboración, recollidas nunha sección que denominamos “Porta das Trabancas” en referencia ao único postigo da muralla medieval tudense aínda hoxe conservado pero fora da ollada de veciños e visitantes.
Detalle do plano de Tui de Francisco Coello de 1856, onde
Se percibe a muralla medieval e a posterior ampliación da idade Moderna

A vella acrópoles tudense posúe unha alongada historia que reclama sempre a nosa atención pois nunha continuidade histórica ben documentada, alo menos dende os tempos da invasión romana da…