Tudensia

Repasando vellas notas arquivadas polo seu interese pero que agardan o momento oportuno para ser consideradas atópome cunha vella separata dun artigo publicado, hai máis de setenta anos pero que resulta sumamente interesante. Unha adquisición nas librerías de vello que agora coa súa presenza na rede adquire unha estupenda accesibilidade para todos. Trátase dun traballo de investigación publicado na prestixiosa revista de “Dialectología y Tradiciones Populares”, fundada en 1945 e editada polo Departamento de Antropoloxía do Instituto de Lengua, Literatura y Antropología do hoxe denominado Centro de Ciencias Humanas y Sociales do Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC). Unha publicación que mudou de nome no ano 2019 polo de “Disparidades. Revista de Antropología”. No volume oitavo correspondente ao ano 1952 publicou o investigador tudense Manuel Fernández Costas (dende 1957, Manuel Fernández-Valdés Costas) un traballo titulado “Juegos infantiles en la comarca de Tuy”. ...

Nestas xornadas, en concreto o 11 de novembro, celebramos a festividade de San Martiño, e arredor desta data se concentran diversas expresións da nosa cultura popular convertendo o “San Martiño” nun dos principaos fitos das tradicións festivas da nosa terra. Pousa do Bispo, fotografía de Ruth Matilda Anderson, 1924 O viño novo, a matanza do porco, as castañas e os magostos... son algunhas das manifestacións desta festa cíclica, próxima xa á entrada do inverno, ligada coa cultura agraria. Os acelerados cambios socio-económicos van modificando as expresións festeiras desta data pero non o seu esmorecemento, sendos oas magostos a principal expresión actual desta festividade. En Galicia existen 214 parroquias dedicadas a San Martiño e incluso unha catedral, a catedral de Ourense o ten por titular, sendo un dos santos con maís apego popular. Unha advocación ligada á figura de San Martiño de Tours, oriundo da actual Hungría e bispo daquela cidade francesa no século IV, cuxa festividade c...

Esta noite de San Xoán é unha das datas con máis significacións do calendario anual. Nesta xornada se mesturan tradicións ancestrais que seguen evolucionando consonte os novos ritmos sociais e a propia evolución da nosa sociedade. Nas festas tradicionais atopamos dous elementos: dinamismo e complexidade. Dinamismo por que nestas festividades, aínda que se chaman tradicionais existe un permanente cambio ao longo dos tempos. Complexidade por que nestas celebracións confluen numerosas manifestacións culturais: identificativas, relixiosas, lúdicas, estéticas, etc. Pero, con todo, esta xornada segue a concentrar un inxente acervo da nosa cultura popular que se transforma e muda pero sen desaparecer. Reproducimos un delicioso artigo publicado no xornal “Faro de Vigo” no ano 1954 polo cronista tudense, Manuel Fernández-Valdés Costas que recolle as tradicións que hai agora 70 anos existían arredor desta festividade e comprobaremos a evolución desta festa onde desaparecen costumes, outras...