Ir al contenido principal

Entradas

A Ofrenda do Antigo Reino de Galicia e o seu alto valor simbólico e identitario

Este pasado domingo 14 de xuño tivo lugar na Catedral de Lugo a cerimonia más antiga que se conserva en Galicia, a Ofrenda do Antigo Reino de Galicia a Xesús Sacramentado exposto permanentemente naquela catedral basílica lucense. Neste ano correspondeulle oficiar como delegado rexio neste cerimonial secular ao Alcalde tudense en representación do Concello de Tui. Nesta ofrenda participan os representantes das sete cidades capitais das provincias do Reino de Galicia durante época moderna: A Coruña, Betanzos, Mondoñedo, Lugo, Santiago de Compostela, Ourense e Tui. Este municipios conformaron dende o século XVI aos inicios do século XIX a Xunta do Reino de Galicia, o precedente da actual institución autonómica que goberna a nosa terra. A cidade de Tui foi capital dunha das provincias en que estaba dividido o Reino de Galicia entre os séculos XVI e XIX e consecuentemente participaba, por dereito propio, na Xunta do Reino de Galicia que tiña encomendadas diversas funcións de goberno así...
Entradas recientes

Tres poemas no 140 aniversario da Ponte Internacional

A vella cidade de Tui e a praza amurallada de Valença compartimos un mesmo espazo xeográfico e unha historia en común que nin as separacións políticas iniciadas nos tempos medievais foron quen de interromper. Daqueles tempos son os acordos de “veciñanza” que protexían o comercio e a circulación das xentes miñotas ao longo da fronteira. Somos a fronteira máis antiga de Europa e, ao tempo, dúas localidades fronteirizas que estamos unidas conformando un único espazo urbano. E asi foi ao longo dos séculos dous pobos aos que tentaban afastar e unhas xentes que compartían amores e festas, dura subsistencia e emigración, traballo e vidas... namentres que as estruturas políticas procuraban impermeabilizar a fronteira. Era o río Miño a canle de unión e de separación entre ambos territorios, o espazo polo que transitaban as barcas, especialmente a que era propiedade do Cabido da catedral, que levaban veciños, visitantes, mercadorías, gando... mantendo viva a comunicación entre ambas ribeiras. ...

Os achados arqueolóxicos na Praza do Pracer: excepcional oportunidade para afondar no coñecemento do noso patrimonio e da nosa historia

O Concello de Tui promove actualmente unhas intervencións nalgunhas das prazas do noso conxunto histórico que implican loxicamente un control arqueolóxico previo á realización das obras previstas ao intervir en lugares tan sensibles patrimonialmente. A actuación arqueolóxica na Praza do Pracer tudense, na cerna do seu conxunto histórico, correu a cargo da arqueóloga Soledad Prieto Robles   xunto a Juan José Perles Fontao acreditados profesionais cunha longa experiencia na investigación arqueolóxica na nosa cidade. Como xa recolleron os medios de comunicación nas catas efectuadas nesta Praza do Pracer foron recuperados interesantes restos arqueolóxicos de época romana que suscitan un enorme interese pola súa envergadura e singularidade. Nas fotos que achegamos figuran as diversas estruturas atopadas, salientando especialmente o pozo e o conxunto de escaleiras apegadas a un muro de boa traza e envergadura, xunto a un abondoso número de restos cerámicos (tegula, terra sigilata, ...

Na despedida da libraría Iris

Aínda que a noticia xa era coñecida hai algún tempo a inminencia do peche definitivo, por xubilación, da libraría tudense “Iris” nos vindeiros días non impide que agrome un sentimento de tristura pero tamén de gratitude. As librarías, sendo un establecemento comercial, rexido polas leis do mercado, constitúense polo seu produto mesmo como lugares que reúnen o saber, a cultura, o entretemento, o lecer creativo. Xunto ás bibliotecas as librarías son lugares básicos para a alimentación da vida persoal e social, para achegármonos ao coñecemento, a información e o lecer, para atopar novas formas, perspectivas, enfoques, sensibilidades, saberes... que nos enriquecen individual e colectivamente. Di a escritora Elvira Sastre que non resulta fortuíto que as solapas dos libros teñan forma de porta, pois son unha entrada a un sitio sempre mellor. A vivencia das librarías é unha experiencia que nos acompaña dende a infancia. Lémbrome de cando en Tui, alá polos años setenta do pasado século, ti...

Sabino Jurado Romero, recuperando nomes tudenses do exilio español

A historia dun territorio, dunha cidade é tamén a historia da súa veciñanza, dos avatares que ao longo do tempo protagonizan os homes e mulleres desa cidade, desa terra, que coa súa actividade, co seu traballo, coas súas luces e sombras identifican a ese territorio, constrúen unha identidade colectiva que conforma a unha poboación. En consecuencia, recuperar as historias persoais de habitantes non é unha mera curiosidade senón documentar anacos da nosa historia colectiva. Sinatura de Sabino Jurado Romero Recuperamos hoxe o nome de Sabino Jurado Romero, avogado tudense nacido no ano 1900 na nosa cidade. O seu pai era Sabino Jurado que foi alcalde de Tui entre 1909 e 1914, formando parte do partido conservador e, por tanto, integrado no grupo ordoñista -que controlaba o distrito tudense-. De humilde orixe logrou titularse como avogado na Universidade de Santiago de Compostela, exercendo na nosa cidade ata que a súa dedicación como titular dunha casa de cambios de moeda, situada no Pase...