A vella cidade de Tui e a paraza amurallada de Valença compartimos un mesmo espazo xeográfico e unha historia en común que nin as separacións políticas iniciadas nos tempos medievais foron quen de interromper. Daqueles tempos son os acordos de “veciñanza” que protexían o comercio e a circulación das xentes miñotas ao longo da fronteira. Somos a fronteira máis antiga de Europa e, ao tempo, dúas localidades fronteirizas que estamos unidas conformando un único espazo urbano. E asi foi ao longo dos séculos dous pobos aos que tentaban afastar e unhas xentes que compartían amores e festas, dura subsistencia e emigración, traballo e vidas... namentres que as estruturas políticas procuraban impermeabilizar a fronteira. Era o río Miño a canle de unión e de separación entre ambos territorios, o espazo polo que transitaban as barcas, especialmente a que era propiedade do Cabido da catedral, que levaban veciños, visitantes, mercadorías, gando... mantendo viva a comunicación entre ambas ribeiras....
Os achados arqueolóxicos na Praza do Pracer: excepcional oportunidade para afondar no coñecemento do noso patrimonio e da nosa historia
O Concello de Tui promove actualmente unhas intervencións nalgunhas das prazas do noso conxunto histórico que implican loxicamente un control arqueolóxico previo á realización das obras previstas ao intervir en lugares tan sensibles patrimonialmente. A actuación arqueolóxica na Praza do Pracer tudense, na cerna do seu conxunto histórico, correu a cargo da arqueóloga Soledad Prieto Robles xunto a Juan José Perles Fontao acreditados profesionais cunha longa experiencia na investigación arqueolóxica na nosa cidade. Como xa recolleron os medios de comunicación nas catas efectuadas nesta Praza do Pracer foron recuperados interesantes restos arqueolóxicos de época romana que suscitan un enorme interese pola súa envergadura e singularidade. Nas fotos que achegamos figuran as diversas estruturas atopadas, salientando especialmente o pozo e o conxunto de escaleiras apegadas a un muro de boa traza e envergadura, xunto a un abondoso número de restos cerámicos (tegula, terra sigilata, ...